Kattenkrabziekte, een zoönose die via een krab van een besmette kat op mensen wordt overgebracht, heeft als belangrijkste kenmerk een lymfklierzwelling en leidt meestal tot spontaan herstel. In 1889 beschreef Parinaud een aantal patiënten met conjunctivitis, lymfklierzwelling en koorts gedurende een aantal weken. Retrospectief geldt dit als de eerste beschrijving van kattenkrabziekte. De relatie met de kat werd pas in 1950 beschreven; een bacterie of virus werd niet gevonden.

In 1983 werden voor het eerst kleine polymorfe bacteriën in en rond de wand van capillairen en in macrofagen van klierweefsel gezien. Deze vermelding kan de ontdekking genoemd worden van de verwekker van kattenkrabziekte, die na enige naamwisselingen nu bekend is als Bartonella henselae.