Samenvatting
Moeten werknemers met besmettelijke long-, keel- of huidaandoeningen en bijvoorbeeld diarree hun werkzaamheden stoppen als er gevaar is voor besmetting van klanten of patiënten? Dit klemt temeer als daar kwetsbare mensen tussen kunnen zitten. Hetzelfde geldt uiteraard ook voor collega’s.

Hoever men daar mee wil gaan is een kwestie van afwegen van prioriteiten: is er voldoende personeel (continuïteit overwegingen), hoe groot is de kans op transmissie? Zijn er praktische (barrière of hygiëne) maatregelen waarmee de transmissiekans sterk gereduceerd kan worden? Hoe ernstig is het ziektebeeld? Soort patiëntengroep?

In de Arbowet (artikel 10) gaat het over risico’s vanuit het werk voor derden. Derden is een ruim begrip. Naast patiënten en cliënten (degene die aan de zorg van de gezondheidswerker zijn toevertrouwd) is aannemelijk dat ook bezoekers en andere derden hiertoe behoren (een gezondheidsinstelling namelijk behoort tot de publieke ruimte).

Met het toenemende professionalisering, de voortdurende media-aandacht en de groeiende claimbereidheid onder burgers is dit een voortdurend punt van aandacht bij zowel de overheid als bij individuele gezondheidszorginstellingen.

Inleiding
Indien men als werkgever rekening wil houden met mogelijke besmetting van patiënten, klanten, leerlingen of bijvoorbeeld het product, door besmettelijke medewerkers, maar ook van collega’s is het zaak achter die potentiële bronnen van besmetting onder de werknemers te komen.

Speciaal als er sprake is van kwetsbare groepen als zwangeren, immuungecompromitteerden, ouderen en bijvoorbeeld pasgeborenen kan dit van levensbelang zijn. Artikel 10 van de Arbo-wet maakt de werkgever ook verantwoordelijk voor risico’s voor derden.

Naast de normale hygiënische maatregelen die voor de gemiddelde werknemer voldoende effectief kunnen zijn, als ze tenminste nauwgezet opgevolgd worden, is het noodzakelijk rekening te houden met werknemers die door ziekte of dragerschap een extra bron (buiten de dagelijkse bronnen die er overal zijn) kunnen vormen.

Gezien de potentiële omvang van deze problematiek, maar ook vanwege het systematisch vóórkomen ervan binnen bepaalde sectoren, ligt het voor de hand hier een onderdeel van elke ARBOCATALOGUS van te maken. Dit gaat bijvoorbeeld op voor ziekenhuizen, bejaardenhuizen, afdelingen neonatologie, kinderdagverblijven, dierentuinen en de afvalverwerking