Toxoplasmose is een algemeen voorkomende infectieziekte, die in de meeste gevallen subklinisch verloopt en veroorzaakt wordt door door het protozoön Toxoplasma (T.) gondii. Het is wereldwijd één van de meest voorkomende parasitaire zoönosen. In 1908 is voor het eerst een infectie met T. gondii bij een knaagdier beschreven, in 1923 is de eerste infectie bij de mens beschreven. Het duurde tot 1937 voordat T. gondii werd geassocieerd met een congenitale infectie bij de mense parasiet Toxoplasma gondii.

Langzamerhand werd duidelijk dat een groot aantal diersoorten als gastheer kan fungeren. Aan het eind van de jaren zestig werd ontdekt dat katachtigen oöcysten uitscheiden en als eindgastheer kunnen worden aangemerkt. Pas toen is de cyclus volledig beschreven.

De mens wordt geïnfecteerd door ingestie van ongewassen groenten en fruit die bezoedeld zijn met oöcysten, van aarde die door kattenfeces met oöcysten is besmet of door weefselcysten met name in besmet vlees.

Toxoplasmose bestaat uit een breed scala aan klinische manifestaties en kan worden onderverdeeld in congenitale toxoplasmose en verworven toxoplasmose.

Intra uteriene infectie vindt plaats door diaplacentaire overdracht van T. gondii. In Nederland schat men dat ongeveer 55% van de primigravidae nog niet eerder met de parasiet in contact is geweest. Het risico om gedurende de zwangerschap een primo infectie op te lopen bedraagt naar schatting 0,5%.